Państwowe święto Księstwa Liechtenstein przypadające 15 sierpnia było kulminacyjnym punktem obchodów 300-lecia w tym kraju. Wydarzenia kulturalne, społeczne i religijne upamiętniające ten historyczny fakt zostały rozłożone na cały bieżący rok, tak więc zainteresowani, którzy chcieliby jeszcze wziąć udział w tych ważnych dla Księstwa Liechtenstein chwilach, mogą znaleźć w programie obchodów również dla siebie coś interesującego. Dla przykładu główne uroczystości religijne związane z 300-leciem odbędą się we wrześniu. Zgodnie z zapowiedzią 15 sierpnia udała się do Vaduz delegacja Konfederacji Spiskiej. Za sprawą flagi monarchistów polskich, jaką zabraliśmy ze sobą, nasza obecność została powszechnie zauważona. Pytający byli bardzo zaskoczeni faktem, kiedy odpowiadaliśmy, że

Unia Lubelska 1569 roku była ostatnim akordem w ciągnących się prawie dwa wieki relacjach polsko – litewskich opartych na unii personalnej. Unia Krewska z 1385 roku na mocy której Władysław Jagiełło stał się mężem królowej Jadwigi, a tym samym królem Polski i władcą Wielkiego Księstwa Litewskiego, de facto przewidywała wcielenie Litwy do Polski, ale w praktyce były to dwa niezależne państwa. Pozycja Korony Polskiej była znacznie większa od książęcego tytułu, stąd też politycznie na arenie międzynarodowej związek tych dwóch państw reprezentowała Polska. Po śmieci księcia Witolda Litwa straciła zupełnie międzynarodową podmiotowość. Taki stan prawy trwał by pewnie przez następne wieki, a

Cytaty w układzie alfabetycznym wg autorów. Wyboru dokonał: prof. Joachim Glensk. Pańskie dzieci z rozumem się rodzą.                                                                        Przysłowie polskie   Arystokraci mają prawo być głupcami, bo to  l u d z i e   z   t o w a r z y s t w a .                                                  

Podstawą porządku Bożego jest zasada trójosobowej postaci Boga Jedynego, jako Boga Ojca, Syna Bożego oraz Ducha Świętego. Na tych trzech filarach zbudowany jest porządek Boży wszechświata i ziemi, jest to porządek miłości. Do niego odwołuje się całe nauczanie Kościoła, jak i sama istota działania tej instytucji ziemskiej powołanej przez samego Boga decyzją Syna Bożego Jezusa Chrystusa, który ustanowił św. Piotra Swoim następcą na ziemi oraz wyznaczył na twórcę Kościoła Powszechnego mówiąc: „Ty jesteś Piotr, czyli Opoka, i na tej opoce zbuduję Kościół mój…” Syn Boży, a zarazem Syn Człowieczy, jako wysłannik samego Boga  wskazał ludziom zasady koegzystencji i ładu doczesnego życia tu na ziemi.