Racją stanu Polski w XIV w. było po pierwsze - przywrócenie władzy centralnej na ziemiach polskich, a po drugie - odbudowa terytorialna państwa ukształtowanego przez pierwszych władców piastowskich. Ani jedno, ani drugi zadanie nie było łatwe, chociaż podejmowanych wcześniej prób było wiele. Był czas, kiedy najbliższymi realizacji tego celu byli książęta śląscy, ale np. w przypadku Henryka II Pobożnego - księcia śląskiego, krakowskiego i wielkopolskiego – śmierć w bitwie pod Legnicą w 1241 roku pokrzyżowała jego plany koronacyjne. Bolesław Krzywousty dokonując w 1138 tzw. podziału dzielnicowego praktycznie zlikwidował władzę centralną w znaczeniu administracyjnym pomimo ustanowienia zwierzchności nad wszystkim dzielnicami w osobie

Apostolski Zwierzchnik Rycerskiego Zakonu Korony Polskiej Świętego Kazimierza Królewicza Jego Ekscelencja Ks. Arcybiskup Józef Kupny Metropolita Wrocławski pasował na rycerzy Zakonu pięciu adherentów ze Śląska i Małopolski. Zgodnie z przyjętą zasadą inwestytury Zakonu Korony Polskiej odbywają się w Katedrze Św. Jana Chrzciciela we Wrocławiu. Ostatnia miała miejsce w dniu 29 września 2019 roku. Do grona braci rycerskiej został włączony, otrzymując godność Kawalera Honorowego pan dr Istvan Valentin Vakar, wicewojewoda departamentu Cluj w Rumunii, jeden z twórców katolickiego Zakonu Transylwanii. Uroczystości inwestytury zakończyły się wspólnym lunchem w oranżerii Hotelu Jana Pawła II na wrocławskim Ostrowie Tumskim. Rycerski Zakon Korony Polskiej coraz wyraźniej wpisuje się w

To co miało zniszczyć pozycję habsburskiego Cesarstwa - zdobycie Wiednia, stało się źródłem jego potęgi i chwały na następne dwa stulecia. Na dodatek przyniosło znaczne nabytki terytorialne. Polsce z Wiktorii Wiedeńskiej pozostało to, co niewymierne - chwała i spory kapitał moralny, z którego może korzystać do dzisiaj. Europa niewiele interesuje się swoimi wschodnimi rubieżami. Tam definitywnie ulokowała się Polska od czasu unii z Litwą, stąd też sprawy Polski przestały być sprawami europejskimi. Inna rzecz, że ustrój, jaki zafundowała sobie Polska po Unii Lubelskiej zupełnie zmarginalizował Rzeczpospolitą na arenie międzynarodowej. Jako pierwsze, a następnie drugie po Rosji państwo w Europie pod względem

Państwowe święto Księstwa Liechtenstein przypadające 15 sierpnia było kulminacyjnym punktem obchodów 300-lecia w tym kraju. Wydarzenia kulturalne, społeczne i religijne upamiętniające ten historyczny fakt zostały rozłożone na cały bieżący rok, tak więc zainteresowani, którzy chcieliby jeszcze wziąć udział w tych ważnych dla Księstwa Liechtenstein chwilach, mogą znaleźć w programie obchodów również dla siebie coś interesującego. Dla przykładu główne uroczystości religijne związane z 300-leciem odbędą się we wrześniu. Zgodnie z zapowiedzią 15 sierpnia udała się do Vaduz delegacja Konfederacji Spiskiej. Za sprawą flagi monarchistów polskich, jaką zabraliśmy ze sobą, nasza obecność została powszechnie zauważona. Pytający byli bardzo zaskoczeni faktem, kiedy odpowiadaliśmy, że